كدخبر: ۱۰۷۶
تاريخ انتشار: ۲۱ آذر ۱۳۸۹ - ۱۰:۳۳
print نسخه چاپي
send ارسال به دوستان
مبانی نظری منظر
تضاد در معماری و باغسازی هنر و تمدن چین
معماری بناهای چین، معماری متقارن و محور دار می باشد، به این صورت که محور، موقعیت مکانی عناصر اصلی را مشخص می کند.
نویسنده : جنت رحمت پناه/ دانشجوی کارشناسی ارشد معماری منظر دانشگاه تربیت مدرس
مشاور : مهرداد سلطانی/ پژوهشگر دکتری معماری دانشگاه تهران
استاد راهنما : دکتر سید امیر منصوری/استادیار دانشگاه تهران
...
j.rahmatpanah@gmail.com
m_soltani@znu.ac.ir
بیان موضوع
معماری بناهای چین، معماری متقارن و محور دار می باشد، به این صورت که محور، موقعیت مکانی عناصر اصلی را مشخص می کند. از طرف دیگر باغ سازی چینی به صورت کاملاً طبیعی و ارگانیک کار شده است به طوری که نه تنها محور در شکلگیری آن بی تأثیر است، بلکه به جز تقارن، الگوی شکلی خاص دیگری نیز در باغ چینی وجود نداشته که از آن پیروی کنند.
فرضیه
این تفاوت، بیانگر تضادی آشکار میان باغ سازی چینی و معماری بناهای آن می باشد. در بیان علت و منشاء چنین تضادی می توان گفت، معماری در چین تمرکزگرا و باغسازی کثرتگرا میباشد. اگرچه رویکرد کلی در هر دو فضا،نمادگرایی و استفاده نمادین از عناصر شکل دهنده ی فضا است، لیکن باغسازی چینی طبیعت محور بوده و معماری آن انسان محور میباشد و از آنجاییکه طبیعت مظهر کثرت است، بدون شک باغسازی چینی کثرتگرا می شود و در مقابل آن معماری انسان محور، انسان را مبنای هر چیز قرار می دهد و معماری را به سمت نقطه ای که انسان در آن مبنا است، می کشاند و اینگونه معماری تمرکزگرا نمایان می شود.
کلید واژگان : تضاد، باغ چینی، معماری چینی، باغ نمادین

*این مقاله برگرفته از سفر علمی پژوهشکده نظر به چین، در تابستان 1389 است.
نظرات بینندگان:
موضوعات ساختارشکن باید باشد
* نام:
ايميل:
* نظر: