شیر و مادینه‌اش

در شعر پارسی از هیچ جانور دیگری به اندازۀ شیر یاد نشده است. شیر در ادب فارسی نماد دلاوری جنگی و شوکت پادشاهی است. او سلطان وحوش است و بی‌اعتنا به امور روزانۀ بندگانش.
این نسخه به نام «غازان‌خان»، فرمانروای ایلخانی تدوین یافته است. این تصویر نشان دهندهه آن است که نگارگری مراحل ابتدایی خود را پشت سر گذاشته. متن این کتاب توسط «ابن بختیشوع»، که یکی از بزرگان طبیعت‌شناسی عرب است، در سده چهارم نگارش یافته. نقاش با نبوغی مثال‌زدنی یال شیران را آراسته و چنگ و دندانشان را شیروار مجسم ساخته است. بر عضلات و پنجه‌های شیر جلوه‌ای حیاتی بخشیده است.
شیوه‌ی فاخر نگارگری ایرانی با تأثیراتی از نقاشی چینی را می‌توان در نگاره مشاهده کرد. نقاش با ظرافت در قلمگیری‌ و پاره‌ای رنگ‌آمیزی‌ها (میوه‌ها)، نگاره را به اوج رسانده است.
و سرانجام با اهتمامی خاص نگاره را همچون دریچه‌ای در میان متن گشوده است، در عین حال نمی‌تواند مانع بیرون زدن تصویر از حاشیه شود.
حال خوشی در نگاره جاری است. آنچنان‌که می‌توان صدای دلنواز پرندگان را بر روی شاخه‌های نازک و ظریف گیاه در کنار ابهت شیران، به گوش شنید.
شیر و مادینه‌اش
مینیاتور از کتاب منابع الحیوان ابن بُختیشوع، (۵/۲۴× ۳۴) سانتی‌متر
آذربایجان ۶۹۸ ه.ق.
نیویورک. کتابخانه پیرپانت مورگان.

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

x

شاید بپسندید

نسبت معماری با تکنولوژی

نسبت معماری با تکنولوژی

بردار علم و هنر در دورۀ سنت بر هم منطبق بود و هنرها قهراً واجد صفات علمی هم می‌شدند. از این روست که معماری سنتی هم شاهکار هنر شناخته می‌شود و هم شاهکار تکنولوژی که هر دو به دست یک نفر محقق می‌شد