نشان دانشگاه تربیت مدرس تغییر کرد

به گزارش روز جمعۀ ایرنا از دانشگاه تربیت مدرس، نشان جدید این دانشگاه بر‌گرفته از سه شاخصۀ اصلی نشان سرو، فرم سردر ورودی و نام‌نوشتۀ دانشگاه تربیت مدرس و تلفیقی از رنگ های سبز و طلایی معرفی شد.

نشان دانشگاه تربیت مدرس تغییر کرد

برندها عموماً بیانگر هویت مستقل و ویژگی خاصی هستند که یکی از حوزه‌های شاخص و بارز هویت، هویت بصری است که شامل فرم و رنگ است. ماندگاری از ویژگی‌های مهم آرم‌ها به شمار می‌رود که در کنار آن با توجه به تغییرات و به‌روز‌رسانی هر مجموعه و سازمان، باید در آرم مجموعه نیز جوان‌سازی صورت گیرد.
در نشانۀ جدید دانشگاه تربیت مدرس نیز سرو، ۳ بار تکرار شده که یادآور ۳ عنصر اصلی خرد، دانش و راستی در شعار دانشگاه تربیت مدرس (خرد باید و دانش و راستی) است.
سرو در فرهنگ ایرانی-اسلامی سمبلی قدرتمند از رویش، راستی، آزادگی و جاودانگی است.
همچنین در نشانۀ جدید دانشگاه تلفیقی از دو رنگ سبز و طلایی استفاده شده است. رنگ سبز نشان‌دهندۀ زندگی، رویش، زایش، نوآوری و خالقیت است که در فرهنگ ایرانی و اسامی نیز از قداست و حرمت خاصی برخوردار است.
رنگ طلایی که به عنوان رنگ دوم در نشانۀ دانشگاه بـه‌کار رفته در فرهنگ ایرانی نور، خورشید، گرما و حقیقت را یادآوری می کند. ایـن رنگ در نگاره های ایرانی به فراوانی استفاده شده و از آن‌جا که جلوۀ فلزی رنگ طلایی ارزش آن را افزایش داده است جلوه‌ای گران‌بها دارد.
براساس این گزارش، نشانۀ جدید در نشست دوازدهم شهریورماه شورای دانشگاه تربیت مدرس به تصویب رسید. دانشگاه تربیت مدرس با انتشار تصویر این طرح از دانشگاهیان درخواست کرد نقطه‌نظرات خود را در این زمینه به نشانی روابط عمومی دانشگاه به آدرس  ایمیل [email protected] ارسال کنند.
این دانشگاه در سال ۱۳۶۰ با عنوان مدرسۀ تربیت مدرس و با هدف تربیت کادر هیأت علمی دانشگاه‌ها، به عنوان تنها دانشگاه تخصصی تحصیلات تکمیلی ایران تأسیس شد و در سال ۱۳۶۱ اقدام به پذیرش دانشجو در رشتۀ مدیریت و برخی از رشته‌های علوم‌انسانی کرد، این مدرسه در سال ۱۳۶۵ به دانشگاه تربیت مدرس ارتقا یافت.
دانشگاه تربیت مدرس تنها در مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری دانشجو می‌پذیرد.

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

x

شاید بپسندید

نسبت معماری با تکنولوژی

نسبت معماری با تکنولوژی

بردار علم و هنر در دورۀ سنت بر هم منطبق بود و هنرها قهراً واجد صفات علمی هم می‌شدند. از این روست که معماری سنتی هم شاهکار هنر شناخته می‌شود و هم شاهکار تکنولوژی که هر دو به دست یک نفر محقق می‌شد